ห่างกันไปนาน ถึงนานที่สุด กับ Doodle บนอากู๋
ใช่ว่าเขาไม่เปลี่ยนแปลง และก็ใช่ว่าอิฉันจะลืมดู
ก๊อปๆๆๆๆๆ มากมาย แต่ยังมิสา-มา-รด กลั่นบท(ไม่ได้) ความ ซะที
เอานะ เอานะ ของเก่าวางไว้ ของใหม่ก่อนนะ
วันนี้ 20 กรกฏาคม 2011
เอาซ๊าาา เด๋วจะเลยวันคืน วันนี้วันที่ 8 วันที่ 8 ของเดือนวันเพ็ญเดือนสิบสองน้ำก็นองตลิ่ง ก็เดือนพฤศจิกายนไง เช้าเปิดอากู๋มาก็ให้ปะกันแฮมกะดูเดิ้ล ดูกๆ อ่ะ ตามไป ตามไป อยากรู้ก็ตามไป จัดให้คร้าาาาาา ^^
115th Anniversary of the Discovery of X-rays
เมื่อวานใครเข้าเว็บ google.com คงจะสะดุดตากับเค้กก้อนหนึ่งที่เขียน Google อยู่บนหน้าเค้ก เดาไม่ยากนิว่าเป็นวันเกิด google.com เค้าก็เลยฉลองวันเกิดให้กับเว็บไซต์ search engine ที่สร้างรายได้มหาศาลติดอันดับโลกกัน โดยปีนี้ เวย์น ทีโบ้ (Wayne Thiebaud) ศิลปินชื่อดังชาวอเมริกันวัย 89 ปี มาวาดรูปเค้ก google.com อายุ ครบ 12 ปี
ถือโอกาสขมายกระปุกดอทคอม ที่พูดเรื่องราวของ google.com มาให้อ่านแก้เซ็งงงงง ละกัน
ภาพที่วาดลงบนโลโก้ของกูเกิลบนหน้าหลักของเรา หรือที่เรียกว่าภาพ “ดูเดิล” หากจำกันได้ใน blog ของเรามีการพูดถึง Doodle 4 Google เมื่อต้นปี 53 โดยให้เด็กไทยส่งภาพที่แสดงจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์ในหัวข้อ “เมืองไทยของฉัน”
กิจกรรมครั้งนี้ตัดสินแล้ว และยังมีเรื่องราวที่น่าสนใจของไทยเราที่ทางกูเกิ้ิิ้ลสรุปไว้จำนวน 10 เรื่องคือ
ตอนเท่าไร…รึไม่มีตอนก็จำม่ะได้เระ…เป็นว่าเช้าวันนี้ 15 ก.ค.เปิดอากู๋มาก็พบว่า DOODLE เปี๊ยนไป่ ก็เลยเก็บเกี่ยวมาฝากกัน จร้าาาาา
อันว่าวันนี้ในวันนั้น เป็นวัน HAPPY BIRTH DAY ของกระทาชายนายหนึ่งซึ่งมีนามว่า Josef Frank ข่าวว่า…เป็นสถาปานึก……….. เอ้ยยยยยย สถาปนิก
อ่ะ!! อุจจาระคร้านจะแปล(ตกลงมันสุภาพขึ้น รึ สุภาพลง ฟระเนี่ย อิอิ) เอาไปอ่านกัน…แปลกัน…ให้หนุกหนานเองละกัน นะตะเอง
สวัสดีคร้าาาาา
ไม่เจ๊อะกันนานคิดถึงจังเล๊ยยยยยยย…อันเนี้ยใครร้องได้ส่ายทำนองเองจร้าาาาาา
หายเป็นพักๆ รักเป็นทีๆ…รักงานเขียนน่ะ อิอิ
กับเรื่องราวของวันเวลาแบบว่า Doodle (เรียกงี้คงถูกนะ..คุณพี่สม…อุจาระเกียจไปเปิดของเก่าดู…ทั้งๆ ที่ mem.ส่วนตัวก็มีน้อยเสียเหลือเกิน) บน Google ใช่ว่าจากวันของการแข่งกีฬาโอลิมปิคฤดูหนาวแล้วจะไม่มีอะไรเปี๋ยนไป๊ บนโลกกลมๆ ใบนี้ หากแต่ว่า Draft วันเวลาฯ รวมทั้งเรื่องเล่าจากเหล่าตั๊กลั๊ก ที่บรรจง(อันเนี้ย..ก็ไม่เกี่ยวกับคุงพี่จุ๋มลูกแม่ส้มเกลี้ยงอีกแหละ..อิอิ) มันล่องหนไปกับ Thumb Drive เรียบโร้ยแล้ว…ก็ได้แต่หวังว่าสะสารย่อมไม่สูญหายไปจากโลก…มันคงกลับมา…ซักวัน…เข้าเรื่อง