หลายคนตั้งคำถามว่าเขียนไม่ได้ ไม่รู้จะเขียนอะไร เป็นคนละเรื่องเดียวกัน จึงขอนึกย้อนจากประสบการณ์ของตัวเองมาเล่าให้ฟัง 😛
สมมุติว่าเราจะเริ่มต้นเขียนเรื่อง ก ถามตัวเองว่าเรามีประสบการณ์กับเรื่อง ก มากน้อยแค่ไหน ลึกซึ้งเพียงใด
ถ้าประเมินตัวเองไม่ได้ ให้ย้อนเวลาว่ามีเพื่อนมาถามเราเรื่องนี้บ่อยมั้ย แล้วเราตอบได้อย่างคล่องแคล่วหรือไม่ หรืออธิบายถึงความเป็นมาและคาดว่าจะเป็นไปได้ได้อย่างเป็นต้อยเป็นติ่งหรือป่าว ถ้าคำตอบว่าคือเรานี่แหละ!!! ก็แปลว่า ใช่ (ยินดีด้วย)
ขั้นต่อไปให้นั่งนิ่งๆ

Read More

เรื่องนี้ว่าจะเขียนมานานเพราะอยากให้คนรุ่นใหม่ (ซึ่งไม่ได้หมายความที่อายุ) ได้มาฝึกฝนระหว่างการเขียนเพื่ออ่าน กับ การเขียนเพื่อพูด
ขอข้ามในส่วนแรกที่เป็นการเอื้อนเอ่ยถึงผู้มีเกียรติเพราะมีหลักการทางวิชาการให้หาอ่านได้มากมาย ส่วนที่จะเล่าให้ฟังคือส่วนที่เป็นเนื้อหา
1. คำกล่าวรายงาน
ดิฉันมักจะแบ่งออกเป็นส่วนๆ คือ
1.1 ขอบคุณประธานในพิธีที่มาในงานของเรา ดิฉันชอบขึ้นต้นด้วยประโยคว่า  ในนามของ ….
1.2 วัตถุประสงค์ของงาน เช่น งานครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ…

Read More

:mrgreen: เห็นชื่อเรื่องอย่าเพิ่งหัวเราะ หรือเห็นเป็นเรื่องขำว่าเขียน blog เรื่องที่ใครเขาก็รู้ เหตุที่ต้องเขียนเรื่องนี้มีสาเหตุคือ เพื่อนสุดที่รักเล่ามาว่าลูกสุดสวาทเขียน ตัว “ผ” กับ ตัว “พ” สลับกัน เราก็งงว่ามันสลับกันอย่างไร มันก็ต่างกันที่ หัวเข้า หัวออก เพื่อนเลยถามว่า เธอสังเกตุไหมว่า อันตัว “ผ” …

Read More

การทำงานในห้องสมุดมีเรื่องราวทั้งที่เราคิดเอง และมีคนอื่นมาบอกให้เราคิด  งานแต่ละงานก็มีแนวให้เราคิดที่ต่างกัน แต่มีแนวทางเดียวกันคือมุ่งให้เราพัฒนางานที่เรารับผิดชอบและมีส่วนเกี่ยวข้อง ถามว่าแนวทางนี้เรานำมาจากไหน ตอนนี้คงบอกว่าที่ง่ายที่สุดคือ KPI ที่เราถือครองอยู่
ช่วงเดือนนี้เป็นช่วงของการปรับเปลี่ยน สัปดาห์นี้และสัปดาห์หน้าเราควรต้องหาเวลา “คิด” พิจารณา ไตร่ตรองและทบทวน หาโอกาสพูดคุยกันเพื่อช่วยกันคิด และคิดในสิ่งที่เป็นไปได้ บวกกับจินตนาการบนพื้นฐานของข้อมูล จะทำให้เราก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
เวลาพูดเรื่องคิด ตำราจะบอกว่าใช้สมองสองซีกต่างกัน

Read More

เคยมีคนถามว่าทำไมจึงชอบเขียนหนังสือพอๆ กับว่าทำไมจึงอ่านหนังสือ
เรื่องอ่านหนังสือมาจากครอบครัวล้วนๆ ส่วนเรื่องเขียนหนังสือนั้นมาจากโรงเรียน เพราะคนในครอบครัวไม่ม่ใครชอบเขียนหนังสือ อย่างป๊ะป๋าจะเขียนจดหมายหาแค่ไม่เกินสิบบรรทัดต่อเเดือน ตลอดเวลาที่เรียนหนังสือที่ต่างจังหวัด
ครูแรกที่ทำให้รักการเขียน เป็นครูสมัยประถมชื่อคุณครูนิพนธ์ ไชยสิทธิ์ มาสอนตอนเราอยู่ ประถมสี่  ครูเพิ่งจบจาก มศว.ประสานมิตร เป็นคนจากภาคใต้ ที่ทำให้เราเปิดโลกเล็กๆ ของเราว่ายังมีคนอื่นๆ ด้วยในโลกเล็กใบเล็กๆ ของเรา จึงรู้สึกสนุกเวลาครูเล่าอะไรให้ฟังโดยเฉพาะเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเกี่ยวกับภาคใต้ …

Read More

ชื่อเต็มๆ ของกิจกรรมนี้คือ โครงการสรรหาผลงานและจัดพิมพ์หนังสือ “99 เรื่องเล่าดีๆ … เรื่องดีๆ ที่อยากเล่า” เรื่องของคนนครปฐม ที่ทุกคนต้องอ่าน
โครงการนี้เป็นกิจกรรมหนึ่งของโครงการนครปฐม: นครแห่งการอ่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม (ที่เล่าให้ฟังเมื่อวันก่อน) ร่วมกับศูนย์ศึกษาและพัฒนาจังหวัดนครปฐม ซึ่งถือเป็นกิจกรรมแรกของโครงการ ที่เหล่ากรรมพยายามผลักดันให้เป็นรูปธรรม…
คุณสมบัติของผู้ส่งผลงานคือเป็นผู้มีภูมิลำเนา หรือกำลังอาศัย/ศึกษาในจังหวัดนครปฐม นับว่าเปิดกว้างทีเดียวประมาณว่าทุกเพศ …

Read More

เรื่องนี้เป็นคำถามจากการไปนั่งประชุม ถกเถียงกันถึงคำว่า email ว่าในภาษาไทยเขียนอย่างไร ทุกคนก็บอกว่าน่าจะเขียนแบบนั้น แบบนี้ แต่ตัวเองไม่มั่นใจจึงกลับมาหาข้อมูล  เรื่องเกี่ยวกับเขียนอย่างไรอ่านอย่างไร ต้องยกให้ราชบัณฑิตยสถาน เป็นเจ้าภาพ แม้บางคำจะไม่ถูกใจ แต่มองในมุมของหน่วยงานที่รับผิดชอบเข้าใจว่าท่านต้องอิงตามหลักวิชาการ อธิบายที่มาที่ไปของแต่ละคำได้ ตามใจตัวเอง กับตามใจสังคมไม่ได้เด็ดขาด รวมทั้งการทำหน้าที่ บก. ที่หากสงสัยปั๊บก็ต้องตรวจสอบปุ๊บ
ดูอย่างลูกสาวของหมีแพนด้า ก็ยังต้องอธิบายทั้งภาษาไทยและภาษาจีน …

Read More