ยืมไม่อั้น ปีสอง

ยืมไม่อั้นปีแรกคือปีที่แล้ว เริ่มปฏิบัติการไปเมื่อ 9 มีนาคม 2552 คุณพี่ติ๋วเขียนรายงานไปแล้วที่ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=299
โปรโมชั่นนี้เด็กมักถามหาอยู่เสมอว่าเมื่อไร ๆ ตั้งแต่ปิดเทอมเล็ก ตกลงกันมาปีละครั้งค่ะ เพราะช่วงอื่นๆ เราก็จะมีโปรโมชั่นหลากหลายอยู่แล้ว
เทอมนี้เด็กสมัครกว่าสี่ร้อยคน พวกเราคุยกันตั้งแต่เมื่อวันศุกร์ว่าจะทำอ่างไรให้ราบรื่นที่สุด เพราะเข้าใจว่าเรตติ้งจะดี อันนี้วัดจากากรสนทนาระหว่างเจ้าหน้าที่ยืม-คืน กับนักศึกษา  เช่นบอกว่า
…. หนูจะต้องมากี่โมง ไม่จำกัดจริงๆหรือ แน่นะพี่ (ป้า) หนูเรารถมจอดหน้าห้องสมุดเลยนะ…… จริงคร่าาาาา
หลังจากที่ปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงในวันพฤหัสบดี พอวันศุกร์ก็เงียบไปถนัดใจ เสาร์ก็เงียบ อาทิตย์-จันทร์หยุด พอวันอังคารที่ 3 มีนาคม นัดกันว่าขอแรงสมาชิกให้มากันแต่เช้าๆ เพราะต้องมาเคลัียร์งานและไม่อยากให้ลา  ผลคือคุณพี่จุ๋มมาเช้าผิดปกติ จนพี่ดวงต้องรีบเย็บหนังสือพิมพ์วิ่งไปเปลี่ยนเป็นที่ขำๆ เพราะผิดเวลา ส่วนพี่ท่านอื่นก็จะเปิดห้องสมุด น้องที่ทำความสะอาดก็ทำปรกติ แต่ดั๊นไปมองว่าวันนี้ทำไมทำช้าจัง (วะ) 555 ที่แท้เพราะป้าจุ๋มนี่เอง …อันนี้ป้าแกถูกใส่ร้ายตัวเองค่ะ
พอแปดโมงครึ่งบรรยากาศยังสงบสงัด พี่ติ๋วได้รวมพลมาครบทีมโดยให้หนูกอบมาช่วยแต่เช้า หนูเอ๋ก็มา พี่จุ๋ม ยังไม่หนำใจเลยต้องเชิญคุณพี่เกมาด้วยอีกราย ส่วนลุงบูรณ์ไปไขตู้แ้ล้วแยกหนังสือออกมาไว้ด้านหลัง
ตอนแรกกะว่าจะให้มับุุคคลที่สามแต่ดูแล้ว น่าจะยุ่งมากกว่าดี เพราะเวลาทำงานจริงไมได้ราบรื่นปรื๊ด เพราะอุปกรณ์แบบ perfect มีแค่สอง จะปวดหัวโดยไม่จำเป็น เอาแบบนี้ไปก่อน ไว้ประเมินผลการทำงานค่ายว่าในอีกทีในปีหน้า รวมทั้งมีคำถามหลายอย่างที่ต้องการตัดสินใจ
ดังนั้นหน้างานวันนี้จึงเป็นการรวมพลังที่มีแบบเต็มอัตราศึกสี่คน  ไม่มีคำพูดว่าห้าม แต่ทุกคนทำงานแบบไม่มีเวลาพัก ขำๆ มันๆ ลืมเวลา เพราะปากต้องเจรจากับผู้ใช้ แนะนำ ตอบคำถาม สอบทานเรื่องจำนวน แก้ปัญหา ส่งต่องานไม่ให้ผิดจังหวะ สมองต้องเรียนรู้กับระบบ เพราะถึงแม้จะชินแต่ด้วยจำนวนกับเวลาจึงต้องแม่น ฯลฯ
มือต้องเปิดตัวเล่ม (หลังๆ นักศึกษาจะช่วย)  ประทับตรา รูดตัดสัญญาณ  นัยน์ตาต้องดูตัวเล่ม  แว่บดูระหว่างจำนวนเล่ม ชื่อหนังสือในระบบกับหน้าปก  เท้าต้องเดินไปมาดูว่าอีกฝั่งต้องช่วยอะไรบ้าง หรือเก็บตะกร้า เตรียมถุง แยกหนังสือ ฯลฯ
บรรยากาศการยืมหนังสือจึงคึกคัก เด็กๆ สามารถรอคิวได้โดยไม่มีใครบ่น  (หรือเราอาจไม่ได้ยิน) เพราะทุกคนเยอะเหมือนกันหมด
ต้องคอยบอกว่าใครคืนอย่างเดียว เลี้ยวมาที่นี่ ป้าจัดการให้
หนูกอบต้องไปซื้อข้าวกลางวันให้ พี่ติ๋วไปซื้อของว่างมาเผื่อ หนูเอ๋กะหนูใหญ่ไปช่วยกันด้านหลัง หนูอ้อมาช่วยด้านหน้า พร้อมกับส่งน้องษรมาช่วยปฏิบัติการ ป้านพรัตน์เสร็จภารกิจของตัวเองก็ยังมาช่วยตลอดทั้งตอนบ่าย
ไม่มีเวลาไปถ่ายภาพต้องขอให้น้องวอร์ม (นศ.ป.โท) ช่วยถ่ายรูปให้ กว่ามื้อกลางวันของพี่จุ๋มและข้าพเจ้าจะตกถึงท้องก็บ่ายโมง แต่ไม่รู้สึกอะไร แค่หิว แค่เหนื่อย พอรับทานได้พักสักหน่อยก็หาย ลุกมาช่วยกันทำงานได้
ปีนี้เด็กๆ ยืมหนังสือกันมาก หลายคนบอกว่าเสียโอกาสที่พลาดเรื่องสำคัญแบบนี้ เพราะบอกว่าตอนที่เห็นประกาศแล้วเฉยๆ แต่พอเห็นเพื่อนๆ มายืมกัน แล้วรู้สึกว่า ทำไม บอกว่า…ช้าไปแล้วหลานเอ๊ย  จึงเป็นโอกาสให้ได้สำทับว่าเวลามีประกาศอะไรอย่าผ่านไปนะจ๊ะ
เอาเรื่องนี้ไปโพสต์ใน fb ของมหาวิทยาลัยศิลปากร อ๊ะ….ก็เข้าที เอาไปโพสต์ใน fb ตัวเอง อ๊ะก็เข้าท่า
มีพี่น้องในวงการเข้ามาถามทั้งหน้าไมค์และหลังไมค์ ว่าทำได้หรือไม่ได้อย่างไร บอกไปกว้างๆ ทำได้เพราะใจของพวกเราเปิด ส่วนที่ทำไม่ได้เพราะว่าอะไร ระบบ คน หรือ ความรู้สึก ซึ่งต้องชัดเจน

และทั้งหลายทั้งปวงคืออยากจะขอบคุณทีมงานและพี่น้องฝ่ายงานอื่นๆ ที่มาช่วยกันแบบขยันขันแข็ง อดทน ใส่ใจ กลมเกลี่ยว ช่วยเหลือ เกื้อกูล ฯลฯ ด้วยอารมณ์สุนทรีย์ ขำได้อีก
หลังค่ายเด็กฯ  คุยกันว่าก็จะต้องอพยพไปช่วยกันในงานจัดชั้น รวมถึงการเตรียมการในวันที่หนังสือกลับตืนมา….
รวมทั้งทบทวนการทำงานที่ผ่านมา เพื่อเตือนตัวเอง กับปีหน้า จะได้มีหลักฐานเอกสาร….เอาสถิติการยืมมาให้ดูกันค่ะของสนามจันทร์ 200 หมายถึงการยืมจากเครื่อง ซึ่งโปรโมชั่นจะใช้ไม่ได้ค่ะ ส่วน 201 เป็นของเจ้าหน้าที่บริากรยืม-คืนทั้งสองคน ยืมออก 3392 รายการ รับคืน 2931 รายการ ……..