เมื่อวานนี้ลูกสาวคนโต (น้ำหอม) ได้งานจากคุณครูที่โรงเรียนใ้ห้มาสัมภาษณ์ผู้ปกครองเรื่อง เกี่ยวกับการอ่าน และ แนวหนังสือที่ชอบ เพื่อเป็นส่วนประกอบในรายงานการอ่านหนังสือนอกเวลา ทำให้ต้องระลึกถึงและย้อนชีวิตตั้งแต่สมัยเด็กเกี่ยวกับประสบการณ์การอ่านของตนเองที่จำได้ว่า สมัยเด็กหนังสือที่ไม่ใช่หนังสือเรียนที่อ่านเป็นครั้งแรกคือ นวนิยายเล่มใหญ่ และนิตยสารบางกอกที่พ่อซื้อมาอ่าน เนื่องจากพ่อเป็นนักอ่าน กิจกรรมยามว่างของพ่อคือการอ่าน และการทำเครื่องไม้เครื่องมือ สิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ ไว้ใช้ในบ้าน ที่ในบริเวณบ้านจะมีญาติอาศัยอยู่ คุณลุงแกมีอาชีพเป็นคนเก็บขยะในหมู่บ้านหากเทียบกับสมัยนี้็คงเป็นเจ้าหน้าที่เทศบาลนั่นเอง แกก็มักจะมีหนังสือเก่าๆ …
Month: August 2009
จบภาคแรกกับถ้อยความที่ ยืด…ยาว…เกรงจายพี่น้องจาเบื่ออ่าน
เอารูปที่ชาวบ้านอนุเคราะห์ให้ ฝากดูเล่นเป็น Idea แต่ใครจะเป็น I Do อันนี้ก็แหล่วแต๊
อย่ากระนั้นเลย ดูเลยดีฟ่า..ทั่นๆ ที่อาจยังมิล่ายทัศนาภาค 1 อาจไม่ชัดเจน
ก็แนะนำภาค 1 ที่ https://snc.lib.su.ac.th/snclibblog/?p=5813…
หลังจากที่ไปรับประทานอาหารแถวๆ ถนนนางงาม ไปเดินซื้อขนมตั้งใจว่าจะซื้อขนมขี้มอดและขนมโบราณมาฝากใครๆ แต่เนื่องจากบางอย่างต้องอยู่ในความเย็นคิดว่าขากลับจะแวะมา แต่ก็ได้แค่คิด จึงอดกันทั่วหน้า ผ่านพิพิธภัณฑ์จังหวัดสงขลาที่เราชอบนักหนา เพราะเคยมากับครอบครัวสมัยยอดตองยังเด็กๆ ชอบเดินแถวในตลาด แต่ตลาดตอนนี้คึกคักมีร้านขนมเพิ่มขึ้นมากมาย มีหลายเรื่องถึงแต่ขอผ่านไปก่อนดีกว่า
สถาบันทักษิณคดี ค่าเข้าชมคนละ 50 บาท ราคาช่างถูกมากมาย ยังคงความขลังของเนื้อหาและรูปแบบการจัดแสดง มีบางคนเพิ่งไปเป็นครั้งแรกจึงตื่นตาตื่นใจถ่ายรูปกลับไปอักโข โดยเฉพาะห้องเหล็กขูด หรือกระต่ายขูดมะพร้าว …
วันนี้นั่งอยู่เวรล่วงเวลา ลูกสาวนั่งทำการบ้านภาษาอังกฤษอยู่ที่ข้างๆ หันมาถามว่า คำว่า Free แปลว่า สิ่งของหรือการได้มาโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ใช่หรือไม่ จึงเิกิดความสนใจ ลองค้นคำว่า Free ในคุณลุงกูดูก็พบว่า พบข้อมูล 3,130,000,000 รายการ สำหรับคำว่า free
มีสารพัดตั้งแต่ free …
เจ็ดโมงกว่าๆ ล้อหมุนจากโรงแรม หมายความว่ามื้อเช้าคือหกโมงครึ่ง วันนี้เลยเปิดซิงอาหารเช้าของโรงแรมอาหารเช้าแบบเดิมๆ มีข้าวยำที่เราชอบนักหนา แต่ที่ไม่ชอบเลยคือทำไมต้องใส่แครอท และดูเหมือนเจ้าผักชนิดนี้จะอยู่ในทุกจานอาหารในบ้านเรา
ฝนยังตกแบบเบาๆ บางๆ หายๆ ปลายทางของเราคือสงขลาถิ่นเก่าของน้องยา แต่ต้องผ่านถิ่นใหม่ของคุณน้องอ้อเพราะเป็นเส้นทางเดียวกับทีู่ต้องเดินทางทุกปี เพื่อพาเด็กๆ กลับไปหาปู่ย่าในช่วงปิดเทอม
ผ่านวัดพะโคะที่เราอยากจะไป พี่แมวบอกให้โทรไปแจ้ง แต่ดูเหมือนใจตรงกันพอยกโทรศัพท์ขึ้นมาปลายทางโทรเขามาพอดี พขร. ไม่เคยมา ดังนั้นพอเข้าสงขลาน้องยาจึงสามารถบอกทิศทางเลี้ยวซ้ายขวาจนถึงที่หมาย…
กลับไปใต้กันต่อนะ…กว่าจะออกจากศูนย์บรรณสารและสื่อการศึกษา มหาวิทยาลัยวลักษณ์ก็เกือบห้าโมงเย็น ฝนตกหนักตลอดทางเล่นเอาพวกเราซึม เพราะตั้งใจจะไปร้านหนังสือ นาคร-บวรรัตน์” ซึ่งใกล้กันมีร้านขนมจีนพื้นเมืองแบบหรอยๆ และมีร้านเช้าหนังสือที่ตัวเองชอบไปเช่าวารสารแล้วหอบกลับไปที่โรงแรมเวลาไปประชุมที่โน่น และไปไหว้พระธาตุที่หลายคนเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก… ผลคือไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้… กว่าจะถึงโรงแรมก็เกือบหกโมงเย็นแถมฝนยังตกจั๊กๆ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด
ก่อนออกจากห้องสมุดถามน้องๆ ว่าฝนตกแบบนี้พี่ควรจะไปที่ไหน ได้รับคำแนะนำว่าให้ไปที่ CLP เพราะใกล้กันกำลังมีสินค้า OTOP ขาย ก็เลยยกโขยงไปที่นั่นกันท่ามกลางสายฝน และไปตามเส้นทางที่พนักงานโรงแรมแนะนำ …
หายไปใต้มาห้าวันเต็มๆ ไม่มีเน็ตให้ทำงาน (เล่น) เนื่องจากดูงานแบบหามรุ่งหามค่ำ จนเจ้าภาพงงๆ เพราะทุกที่จะพูดกันว่าจะมาดูอะไร ไม่มีอะไรให้ดูหรอก แต่ที่ไม่มีอะไรกลับมีอะไรมากมาย ทั้งนี้เนื่องจากความชินจึงเห็นว่ารอบตัวๆ เป็นเรื่องธรรมดา กว่าจะกลับถึงที่พักก็ทำเอาหมดแรง การให้บริการเน็ตที่โรงแรมมีทั้งฟรี เสียเงินและไม่มี กลับมาจึงต้องอ่านทั้งอีเมล blog ต่างๆ และ Twitter จนเกิดอาการตาแฉะ เหตุที่ต้องรีบเพราะหากตุนเอาไว้นานๆ …